دستش انگار نسيمي است ز گلزار بهشت

مي کشد بر سر من

مهربان مادر من

مي توان در نفسش بوي خدا را حس کرد

هر زمان دشت دل از غصه ي دوران خشکيد

مادرم باران شد

نم نم از عشق برايم باريد

لنگ لالايي شب بود لبش

روز ها مي خوابيد

سرمن

دامن او

همه ي ثانيه ها مي دانند

بيصدا سوختن مادر را

مادر اي هستي بخش

من اگر گل کردم

من اگر روييدم

تو زمينم بودي

شيره ي جان تو را نوشيدم

قدمت را بگذار

چشمم از منت پايت خاليست

گر چه از بار زمان سنگينم

سن و سالي دارم

دامن امن تو را ميخواهم

تشنه ي يک خوابم

مادر اي خوب خدا

سخت نگيري بر من

بوي شير از دهنم مي آيد !